Hoe Celine Dion Passie brengt in de Paardensport.

Celine Dion staat misschien niet bekend als ruiter, maar wel degelijk als fantastische zangeres én wordt door Elise Buiten, genomineerde van de Equine 500, genoemd als mooie inspiratiebron. Elise bezocht samen met een vriendin een concert van Celine Dion en was diep onder de indruk. De wijze waarop Celene Dion haar achtergrondkoor, orkest en het publiek op de voorgrond zet, terwijl ze zelf zo bescheiden blijft komt bij Elise recht in haar hart binnen. Daarnaast zingt ze werkelijk iedere noot spatzuiver, een absolute vakvrouw aldus Elise.

Passie!

Blij zijn we dat we met Elise Buiten in gesprek mochten. Deze passievolle ruiter is werkelijk van alle markten thuis, of het nu om dressuur, springen of eventing gaat, Elise doet het! Daarnaast is ze gewoon een super spontane meid 👍

Liefde voor de Paarden
Dat ze "iets" met paarden wilde gaan doen was niet zo gek, meer genetisch...  van vader's kant is het een echte paardenfamilie. Elise's grootvader was fokker en op paardengebied haar grote voorbeeld. Daarnaast had ze een oom die jurylid én parcourbouwer was. Enkel haar moeder had Elise liever op ballet gezien! Maar Elise was graag bij de paarden en klom in bomen, stoer als ze was.
Op jong leeftijd vertaalde dit zich al snel naar het rijden van lastige ponies en paarden. Elise vond het maar wat stoer om een pony uit te zitten die alle kanten in stuiterde. Daar waar een ander er niet op wilde, deed Elise dat wel.

Als haar ouders gaan scheiden heeft dit als gevolg dat de pony van Elise weg moet. In de frustratie roept ze:

"Ik wil nooit meer paardrijden!"

Jarenlang kijkt Elise geen paard aan... totdat ze zich voor een tv-programma aanmeld om een uitdaging aan te gaan. Ze mag aangeven wat voor uitdaging ze wil doen en vraagt of ze een keer op een echte rodeo-stier mag zitten. Elise wordt uitgenodigd, en het tv-programma vertaalt deze uitdaging naar het meerijden in een training voor Prinsjesdag. Het zijn de trainigen op het strand die je jaarlijks op televisie ziet. Vuurwerk, rook, vlaggen, het wordt allemaal ingezet om de paarden "bomproof" te maken.
Elise heeft geen zin om een flater te slaan en dus belt ze een vriendin om weer even paard te rijden. De uitdaging gaat goed. Helaas is dit het jaar 2001 waarin New York op "9-11" wordt getroffen. Prinsjesdag wordt klein gehouden en de opnamens van Elise haar uitdaging zijn nooit uitgezonden. Elise blijft echter wel rijden!

Haantjes gedrag
Binnen no-time weten ze haar te vinden voor lastige paarden. Hoe ruiger hoe beter, een vorm van haantjes gedrag. Tja een vrouw in de paarden en rodeo rijden, dat was stoer!

Tijdens een evenement zit ze op een paard dat niet doet wat ze wil. Steigeren, bokken Elise blijft zitten. Al schreeuwend naar haar paard gaat ze over het terrein. Een circus man, die al jaren een vrijheidsact heeft met 10 Friese paarden, staat haar van een afstandje gade te slaan. Op een goed moment loopt hij naar haar toe.

"Helpt dat nou als je zo hard in zijn oor schreeuwt? Vraagt hij."

"Je schreeuwt tegen hem"
"Dat moet je anders doen"
"Praat met je paard in een taal die hij begrijpt"

Elise krijgt de kans om met deze man te mogen werken. Ze wil werkelijk alles weten. Hierdoor is ze heel breed uitgewaaierd. Ze behaald diploma's en certificaten in diverse disciplines zoals dressuur, springen en eventing. Ook in ondersteunende onderdelen gaat ze zich verdiepen van longeren tot sportmassage, mentale training en ruiterfitness. Momenteel is ze zelfs bezig om het vak van hoefsmid te leren.
Het leren communiceren met paarden kan veel verschillende mogelijkheden hebben...

Puzzelen & knutselen
Echte probleempaarden komen bij Elise waarbij ze gaat kijken waar het probleem zit. Het is geen probleem als er niet een oplossing voor is. Soms is het zoeken naar de oplossing net een puzzel, waarbij creativiteit noodzakelijk is. Zo heeft ze al eens met behulp van voetballen een paard weer aan het lopen gekregen. Knutselen noemt ze dat zelf graag. Uiteindelijk is het de storing in de communicatie met het paard doorbreken. De communicatie tussen ruiter en paard moet hersteld worden en dat mag best op een creatieve en leuke manier. 🙂 

Inmiddels is Elise de laatse van haar familie die actief in de paardensport bezig is. Via haar bedrijf Equi-Performance streeft ze naar "Prestatie door Communicatie". Niet alleen probleempaarden vinden een weg naar Elise, maar ze rijdt ook in meerdere disciplines wedstrijden. Daarnaast geeft ze lessen en trainingen op diverse vakgebieden. 

Bucket list
Een van de doelen die ze nog had was het worden van jurylid. "Werkelijk iedereen verklaarde me voor gek. Maar ik vind het zo leuk om te doen!"
Als jury vind ik het je taak om, met name de jeugd, te motiveren. Natuurlijk hoort daarbij dat je moet aangeven wat er nog niet goed gaat, maar juist door dit te zeggen leer je het. De wijze waarop je het brengt is hierbij bepalend. Ik vind het dan ook prachtig om aan het einde van een proef, ook al ging die niet lekker, nog even persoonlijk met de ruiter te praten. Het bespreken van de goede punten en de foutjes, maar vooral over hoe ze er iets van kunnen leren, dat geeft zoveel voldoening.

Tip
Vergeet nooit dat het paard een dier is en en geen bromfiets. Een paard is gewoon een paard en reageert als een paard. Zelfs die kan een rotdag hebben 😉

Je moet er lol in hebben
Plezier maken is absoluut het credo van Elise. Als ze met een vriendin een show bezoekt, en daar een persoon al galoperend op twee paarden ziet staan, roept ze dat ze dat ook kan. Haar vriendin reageert met "dat zal wel".
De dag erna gaat ze zelf proberen om op twee paarden te staan. Ontelbare malen valt ze er af, maar uiteindelijk lukt het en kan ze blijven staan.

"Eerlijk is eerlijk, ik kan het wel, en heb nog lol ook!"

Graag willen wij Elise heel hartelijk bedanken voor haar tijd en het ontzettend leuke gesprek. Ze werkt vol overgave, creativiteit en een gezonde dosis humor. Hiermee weet ze anderen te helpen en inspireren. 😄👌 Super mooi!
Wil jij Elise, of iemand anders, nomineren voor de Equine 500? Dan kan dat HIER, de eerste Equine 500 van 2017 kan maar zo je genomineerde bevatten!

"Hoe een ei op mijn kont een ommekeer betekende" 🥚

Alweer 61 jaar is de genomineerde die we vandaag mogen uitlichten. Margreet Bouwmeester is nog altijd vol passie bezig met paarden en mensen.

Via schoolvriendinnen kwam Margreet in aanraking met paarden, ze was de enige in haar familie die iets met paarden had. Al snel wilde ze paardrij-instructrice worden!
Op haar 13e ging ze werken om paardrijles te kunnen betalen en toen ze 21 was kocht ze haar eerste eigen paard. Dagelijks werd er gereden, maar ook dagelijks had ze last van zere vingers. Daarnaast kreeg van haar instructeur te horen dat haar paard "teugelkreupel" was. Het hoe en waarom was echter niet beantwoord.

Geen teugels nodig
Als haar paard overlijd besluit ze Western te gaan rijden, want "dan heeft ze geen teugels nodig." Van een groot paard stapt ze ineens op een pony/paard van slechts 1.45m. Ze moet en zal van zichzelf doorgaan, ondanks dat ze meer zit te stuiteren dan wat anders. 

"Dan wordt ze op een ochtend wakker met een bult op haar zitbot, zo groot als een ei."

Er is, door het stuiterend rijden, ontstoken weefsel ontstaan en ze mag 6 weken niet zitten én niet paardrijden. Dit moment blijkt een turning point in het leven van Margreet. Ze gaat op zoek naar hulp om dit in iedergeval niet meer mee te hoeven maken. Ze vind ergens in een klein zoekertje een advertentie die Centered Riding aanbied. Ze gaat lessen volgen en reist 1 x per 3 weken vanuit Roosendaal naar de Achterhoek, Margreet is dan begin 30.

Centered Riding
Ze leert de basis principes van het Centered Riding dat is ontwikkeld door de Amerikaanse Sally Swift. Hierbij rijdt je vanuit je botten en de vergelijkende delen ook wel de "comparable parts" genoemd. Als jij je linker pols vast zet, dan zet je paard ook zijn linker pols vast. 

In de jaren die volgen blijft Margreet zich breed ontwikkelen, waarbij ze de wereld over vliegt om trainingen te volgen. Inmiddels is ze één van de slechts 17 level 4 Centered Riding instructeurs die de wereld rijk is. Dit is niet niks, want om überhaupt te mogen starten aan je level 4 niveau dien je meerdere aanbevelingsbrieven, maar liefst 5 stuks, te hebben ontvangen van level 4 clinicians. Trots is ze dan ook als ze haar eerst aanbevelingsbrief mag ontvangen!

In 1999 richt ze haar bedrijf Alona voor paard en mens op. Margreet geeft nu zelf clinics en trainingen, ze heeft van haar jeugdwens haar bedrijf gemaakt; Ze is Paardrij-instructrice met een hele grote PLUS 😀
Bij haar clinics werkt ze vaak in de ochtend aan het bewustzijn en de coördinatie van de ruiter, hierbij blijft het paard lekker in de wei. In de middag volgen de lessen op het paard, op deze wijze kan het geleerde direct worden toegepast. 
Ondanks dat Alona is gevestigd in Nederland, reist Margreet ook naar landen zoals, Canada, Israël en Spanje om ruiters en paarden te helpen.

Indien men bij haar komt om ruiter en paard optimaal te laten bewegen, betrekt ze nagenoeg alles. Niet alleen de fysieke aspecten, maar ook de mentale. "Geloof het en het werkt." 

"Ik vind het kei leuk om te doen"
Als we vragen naar haar inspriratiebron noemt ze direct Sally Swift, dé grondlegger van het Centered Riding. Het feit dat ze 61 is vind Margreet niet relevant, Sally Swift ging immers door tot na haar 90st dus dat kan zijn ook. 💪
Een andere stimulans om dit werk te willen blijven doen zijn de ruiters en paarden.

 "Ruiters beter zien worden, hoe leuk is dat!"

De laatste tip die Margreet wil geven is dat je als ruiter bewust moet zijn van hoe je beweegt, hoe je het paard volgt. De ruiter dient altijd bij zichtzelf na te gaan "hoe doe je wat je doet", dit creëert zelfbewustzijn. Soms kan dit betekeken dat er een stapje terug moet worden gedaan, maar ga in iedergeval eerst bij jezelf te raden.



Graag willen we Margreet heel erg bedanken voor haar tijd en passie. 👍😄🐴 
Vindt jij dat Margreet ook in de eerste Equine 500 hoort dan stem op haar, of op diegene waarvan jij vind dat die in de lijst thuis hoort!

"Als 2-Jarige Voor Het Zadel Zitten En Hoog Springen"

De Equine 500 genomineerde die we in deze post uitlichten is alweer 16 jaar verbonden als ruiter aan de spring- en handelsstal van Hans Dings. Wat ontzettend leuk dat we met niemand minder dan de goedlachse Bianca Schoenmakers in gesprek mochten.👍
Lees snel over haar passie voor de paardensport en dan natuurlijk het springen!

Bianca met Quincy

Opgegroeid tussen de paarden
Met een ongekende bescheidenheid verteld de geboren en getogen Brabantse over hoe ze tussen de paarden is opgegroeid. Nee ze heeft niet echt iets speciaal meegemaakt waardoor ze nu haar passie leeft. Gewoon... haar opa, oom en ouders hadden altijd paarden en van kleins-af-aan is Bianca ertussen opgegroeid. 
In principe waren de paarden die haar ouders hadden voor de hobby, maar om de "hobby" te bekostigen werd er wel serieus met paarden getraind en gehandeld. Laten we het semi-proffesioneel noemen, zegt Bianca die inmiddels 35 is.

Als we verder vragen naar haar passie verteld ze over één specifieke herinnering, namelijk: Hoe ze als meisje van twee bij haar oom voor het zadel mocht zitten en mee rijden. Jazeker, niet alleen er op zitten en mee rijden, maar ook springen! 

"We sprongen hoog. Wel 1.20m tot 1.30m! Ik vond het Prachtig!"

Deze herinneringen staan Bianca nog goed bij. Tegenwoordig zou dit niet meer kunnen, beide zonder cap, in die tijd gebeurde dat gewoon. Haar oom wist wel wat hij deed, zelf was hij Z-springruiter en de paarden waren toch ook wat anders. Het waren wat zwaardere types en minder heet gefokt.

Aangezien de paarden toch wel wat groot waren kreeg Bianca als 3-jarige de schetlander Quincy. Diverse andere pony's volgden en niet zonder resultaat. Bianca heeft in haar ponycarrière maar liefst 2 x aan een EK deelgenomen.

Van hobby naar een echte job
Als Bianca 19 jaar is begint ze als stalruiter bij Hans Dings waar ze op veel verschillende paarden rijdt. Al snel leert ze hoe ze zich kan aanpassen aan diverse paarden. Hierbij de paarden scholen zodat ze dat beheersen wat ze nodig hebben om optimaal te presteren. 
Op de vraag of Bianca een specifieke methode toepast antwoord ze dan ook heel duidelijk met nee, ze kijkt naar wat bij het paard past.

"Luister, kijk en voel je paard"

Elk paard is anders, dus kijk naar wat erbij hoort. Ze ziet zichzelf als een ruiter die tussen de Duitse en de Amerikaanse stijl in zit. Altijd zoekend naar wat het beste past bij dat ene unieke paard. Karakter en bouw bepalen voor een groot deel welke vorm van training het beste geschikt is. 
Bijvoorbeeld: als een paard op de voorhand is gebouwd, dan train je een stukje meer met "de neus er uit". Een ander paard welke juist graag wat hoog loopt geef je wat training waar bij je de neus dieper vraagt. Hierbij vraagt ze zich hardop af of de neus achter de loodlijn altijd slecht is? 
Een anders aspect wat je niet mag vergeten zijn de verschillen in karakter. Een paard dat sneller gespannen of bang is vereist een heel andere aanpak dan een wat brutalere.

De belangrijkste tip die Bianca mee wil geven in het rijden is dat je naar je paard luistert, kijkt en hem aanvoelt. Durf te doen wat bij je paard past en soms is dat niet wat "in het boekje staat" of de "geleerden zeggen".

Leren doe je overal én van iedereen
Een echt groot voorbeeld heeft Bianca niet, ze is heel stellig in haar overtuiging dat je van iedereen kunt leren. Bijvoorbeeld hoe Jeroen Dubbeldam kan pieken op het juiste moment. Hoe hij zijn paarden weet te managen naar een hoogtepunt toe is iets wat Bianca ontzettend weet te waarderen. Echter ook van een "leek" in de paardensport kun je iets leren. Juist door zaken te bekijken door de ogen van een niet paardenpersoon zie je soms dingen die voorheen niet opvielen. Hoe dan ook, leren doe je van iedereen!

Zelfregulering
Bianca praat gepassioneerd over hoe de paardensport aan het veranderen is. Zo ziet ze een uitdaging voor de paardensport die steeds meer rekening moet houden met de publieke opinie. Zoals bijvoorbeeld bij de "bloedregel". Deze regel stelt dat een paard dat een wondje, van sporen, bit of iets dergelijks, heeft uitgesloten wordt van de wedstrijd. Voor een insider in de paardensport worden deze regels soms als overdreven gezien en zou dit hier en daar versoepeld kunnen worden. Echter de publieke opinie is duidelijk; de bloedregel is goed, anders zou je een paard zijn welbevinden ondergeschikt maken aan prestatie. Bianca ziet in het niet handhaven van een dergelijke regel een enorme bedreiging voor de paardensport. Zelfregureling in de paardensport is niet gewenst, maar een absolute must! 
Lees ook een blog van Bianca over dit onderwerp.

Humor is passie
Wij van Equine 500 zijn ervan overtuigd dat passie ook humor en fun is. Naast serieuze onderwerpen houdt Bianca ook van een beetje humor, en juist dat laat ze in onderstaande filmpje zien! 
"Hoe maak je een showjumping vlog" En neem het vooral niet te serieus 😄🐴📱



Equine 500 wil Bianca heel hartelijk bedanken voor haar tijd en medewerking. Met deze passie voor de springsport en de nodige humor gaan we ongetwijfeld nog veel meer leuks van haar horen! 👌😄🐴

"Zoek Naar Wat Je Wel Kunt!" | Anneke Hollanders

Equine 500 in gesprek met Anneke Hollanders, niet zonder reden genomineerd voor de Equine 500. Lees snel haar verhaal.

Als jong meisje leerde Anneke het paardrijden op een manege/pensionstal. Ondanks dat haar ouders niet direct voorstander waren van de paardensport, te elitair, bleef Anneke altijd haar weg vinden naar de paarden. Vanwege haar tengere postuur werd ze met regelmaat op een jonge pony gezet om zadelmak te maken of te beleren. Niet altijd eenvoudig, maar wel erg leerzaam.

Zoektocht

Rond haar 13e werd haar meest geliefde pony van stal verkocht. Anneke zou niet Anneke zijn geweest als ze niet haar lievelingspony was gaan zoeken. De zoektocht leide haar naar een stal waar ze uiteindelijk jaren lang als wedstrijdgroom heeft geholpen. Hier maakte ze kennis met het hogere dressuur rijden en krijgt ze les op de grote hengst Stargate. 

Ongeloofelijk maar waar... vanwege de inzet belooft de eigenaresse van Stargate de hengst aan Anneke, zodra hij niet meer voor de sport zal worden ingezet. Ze houdt woord! 😍👍 
Anneke beleeft nog vele jaren plezier met Stargate, welke bij haar blijft tot aan zijn dood,

Op haar 17e zorgt een ongeval ervoor dat Anneke haar sleutelbeen breekt en raakt ze aan haar rechterarm verlamd. Na flink revalideren kan ze weer rijden, ondanks een lichte blijvende invaliditeit aan haar arm. Hierbij laat ze een typisch karaktertrek zien, namelijk:

"Altijd zoeken naar dat wat er wel kan"


Eind 2006, inmiddels werkt Anneke in de zorg en rijdt ze het paard Stargado. Een wereldpaard! Daarbij wordt ze geholpen door een trainer die haar past. 
Helaas komt de eigenaar van Stargado te overlijden. Anneke helpt de weduwe waar ze kan om een goed tehuis te vinden voor alle paarden. De weduwe kan de hulp van Anneke zo sterk waarderen dat ze Stargado schenkt aan Anneke. Hoe mooi.


Mei 2007 slaat het noodlot toe

Haar trainer, waar ze zoveel van leerde, overlijd en Anneke blijft alleen met Stargado achter. 

In de jaren die volgen blijken Stargado en Anneke een fantastisch team. Anneke ontwikkeld een bijberoep/carrière als Showruiter en ze zijn graag geziene gasten op diverse shows. 

Dan wordt bij een vriendin een hersentumor gediagnostiseerd... 

Anneke weet door haar persoonlijke ervaringen en haar werkervaring in de zorg haar vriendin te helpen om zo lang mogelijk door te gaan met rijden. Telkens zoeken naar wat er wel kan om Githa, zoals ze heet, ondanks een verlamming over de helft van haar lichaam toch te laten rijden. Met liefde en passie voor mens en dier ondersteunt Anneke daar waar mogelijk haar terminale vriendin. Als het onvermijdelijke gebeurt besluit Anneke samen met enkele anderen Siann.be op te richten. Een organisatie gericht om paarden tot bij mensen te brengen die door omstandigheden (ziekte, ouderdom, handicap, opname in een instelling,…) geen contact meer met dieren kunnen hebben.

Anneke vertelt hoe speciaal het moment is waarop een (mini)paardje aanwezig is op bijvoorbeeld een gesloten afdeling. Mensen die in eens gaan praten of de paardjes knuffelen is een enorm kado! 

Stargado mag met pensioen

Als Stargado met pensioen gaat wordt er in in Hispano LXVI een opvolger gevonden. Zoals Anneke het zelf noemt, "Hispano is uit mijn hart gekozen". Echter met de komst van Hispano komen alle rijtechnische waarheden zoals ze toen golden op losse schroeven te staan. Soms met levensgevaarlijke situaties tot gevolg.
Hem opgeven? Dat nooit! In de zoektocht naar oplossingen probeert ze van alles. Hierbij krijgt ze opmerkingen als "frikandellen van maken" toegeslingerd 
In 2011 komt Anneke in contact met Claudia Wolters van Equilibrio. Na een eerste training bij Claudia vroeg Anneke of ze terug mocht komen.

"Dat lijkt me wel verstandig" 

Was het antwoord. Via Claudia raakte Anneke bekend met de wereld van de klassieke dressuur en het rechtrichten, waarbij naast de fysieke aspecten ook veel aandacht aan de psyche van het paard wordt besteed! Zo hielp Claudia Anneke met het aanleren van een functionele zit. De rechterarm van Anneke was namelijk nooit helemaal genezen en nog steeds licht verlamt, maar met hulp van Claudia hoeft dit geen belemmering in het functioneren te zijn.

Het resultaat mag er zijn. Inmiddels is Anneke via haar bedrijf Enthusiastic Horse Gymnastics actief om mensen te helpen naar een correcte en positieve paardentraining welke een sterk, soepel, trots en vrolijke paard als resultaat geeft!

Daarnaast is Anneke nu ook Equilibrio master instructeur en werkt ze nauw samen met Claudia Wolters vanuit de locatie in Meerlo die we mochten bezoeken. Beide dames zijn absoluut welverdiend genomineerd voor de Equine 500!😊 👌

Nog een laatste tip van Anneke:
"Ben blij met iedere vooruitgang die je boekt hoe klein ook, durf iets kleins ook naar waarde te schatten."


Namens Equine 500 ontzettend bedankt voor de gastvrijheid en medewerking! 👍👍

Stallen Bezoek | Niet één, maar Twee Passievolle Paardenmensen op 1 Locatie!

Claudia Wolters en Anneke Hollanders op locatie in Meerlo

Recentelijk mocht Equine 500 op stallen bezoek komen in het buitengebied van het Noord-Limburgse Meerlo. 
Sinds kort zitten maar liefst twee passievolle genomineerden uit de Equine 500 gezamenlijk gevestigd in deze mooie bosrijke omgeving. 

Namelijk:

• Claudia Wolters van Equilibrio

&

• Anneke Hollanders van Enthusiastic Horse Gymnastics

We zijn met beide dames in gesprek gegaan, lees HIER het hele verhaal van Anneke Hollanders.

Komende week delen we ook het verhaal van Claudia Wolters!



Namens Equine 500 willen we beide genomineerden heel hartelijk bedanken voor de gastvrijheid tijdens het stallen bezoek. Jullie medewerking wordt echt gewaardeerd. We zijn ervan overtuigd dat er nog veel moois zal volgen.😊

"Mijn Vader Groeide Op Tussen de Paarden, Maar Hij Vond Ze Niet Leuk."

Ton Duivenvoorden

Equine 500 in gesprek met Ton Duivenvoorden, fokker, trainer, coach en wedstrijdruiter, kortom gepassioneerd paardenmens.


Een vader die opgroeide in een tijd waarbij werken met paarden erbij hoorde, maar die paarden niet leuk vond. Zusjes die paarden wel leuk vonden en een valse shetlander. Gezamenlijk het decor vormend waarmee Ton Duivenvoorden zijn verhaal opent als we vragen naar zijn ervaringen.

Valse Shetlander
"Acht jaar moet ik zijn geweest toen mijn vader een valse shetlander kocht."

Mijn vader's doel was simpel, hij vond paarden niet leuk en met deze pony zouden zijn dochters snel genoeg paarden ook niet meer leuk vinden. De opzet slaagde en Ton's zusjes waren snel genoeg van paarden "genezen". De jonge Ton was echter gefascineerd door de kleine ondeugende dondersteen. Spelenderwijs ontdekte hij het hoe, wat en waarom bij deze shetlander. 

Wat volgde was een Welsh pony met hoefbevangenheid. Het was een duidelijk verhaal, als deze pony weg ging kwam er géén nieuwe. Hij moest opnieuw leren lopen, als dit niet lukte....

"hing hij de volgende dag aan de haak."

In een schuur met stro begon het met vijf keer per dag omrollen. Na 1 week kon hij staan en moest opnieuw leren lopen, zijn grenzen leren opzoeken. Ton moest hem het vertrouwen geven dat het kon. Hij besefte dat blijven vragen uiteindelijk ertoe leidt dat het gebeurd.
Ton leerde toen al veel op het gebied van de anatomie en bespiering, nog ver voordat biomechanica een "buzzwoord" werd in de paardenwereld.

"Als ze braaf waren vond ik het saai"

Na de Welsh kwam er een warmbloed met een mentaal probleem, andere "probleempaarden" volgden. "Omdat het leuk was." Zodra een paard braaf was vond Ton het alweer saai. Hij ontdekte dat een gevaarlijk paard snel te corrigeren was, een keer flink overbluffen en op zijn plaats zetten was vaak voldoende om ze braaf te maken. Een angstig paard daarentegen was een heel ander verhaal. Het vertrouwen geven aan, en krijgen van het paard duurt veel langer, de voldoening die je krijgt om met een angstig paard te mogen werken is dan ook vele malen groter.

De passie komt van binnen

Ton noemt zichzelf een "observer". Geboren als iemand die observeert, zich altijd afvragend waarom een wezen reageert zoals het doet. Of het nu gaat om paarden, andere dieren of mensen. Hij komt er achter dat dieren altijd eerlijk zijn, zelfs valse dieren zijn eerlijk, want ze laten zien dat ze vals zijn. 
De liefde voor dieren, in het bijzonder paarden, zit in hem. De passie komt van binnen, het zit in je, zoals Ton het zelf noemt.

Vuurpaarden
Dieren passen vaak bij de persoon die ermee werkt, karaktervol en met passie dus. Ton noemt zijn paarden dan ook graag vuurpaarden. Hij heeft altijd interesse in het wezen dat voor hem staat, waarbij dieren, dier mogen blijven, juist deze interactie is zo leuk!
In het werken met paarden moet er een basis zijn van onderlinge samenwerking en vertrouwen, hierbij het paard nieuwsgierig maken naar de persoon voor hem.

Ton Duivenvoorden met Rustico

Autodidact
Als autodidact heeft Ton altijd zichzelf de vraag gesteld; Wat kan ik doen om een bepaalde reactie teweeg te brengen? Hierbij kijkend naar een brede basis in het één zijn met je paard. 
Zo kunnen oefeningen net iets anders gevraagd worden, mits de hulp bekend is. Als je paard je niet begrijpt zul je eerst hier aan moeten werken. 
Stelregel hierbij: Als het na 3 x niet lukt, vraag je het fout. 

Ter vergelijking; stel je wordt in het Chinees een vraag gesteld en je antwoord niet. Vervolgens wordt deze vraag een tweede keer gesteld, wederom in het Chinees. Je schud niet begrijpent met je hoofd. Bij de de derde keer dezelfde vraag in het Chinees, loop je niet begrijpend en gefrustreerd weg. 
Chinees is in dit geval niet de juiste taal om de vraag te stellen. Was het in het Nederlands geweest, dan had je ongetwijfeld goed geantwoord.


Er is altijd iets goed en slecht
Door de jaren heen heeft Ton geleerd dat iedere persoon wel iets goeds én slechts in zich heeft. Juist niet veroordelen, maar gebruiken wat bij je past en dat wat niet bij je past laten voor wat het is. 
Pas 14 jaar geleden is Ton zelf echt les gaan halen bij diverse instructeurs. Hierbij heeft hij altijd het principe toegepast waarbij je gebruikt wat er bij je past en de rest los laat.

Waarom lesgeven?
Doordat Ton zelf les geeft is er nog meer begrip en besef gekomen over het hoe en waarom van bepaalde oefeningen. Als je een oefening, die je al jaren automatisch doet, moet uitleggen aan een ander, dan besef je pas of je de basis ervan beheerst. Uitleggen aan een ander waarom en hoe je een oefening doet, is een krachtig middel voor zelfreflectie. Niet zonder reden heeft Ton een trainer-coach opleiding gelanceerd, in de overtuiging dat les geven voor iedereen waardevol is. Diepgang in het lesgeven en altijd zoeken naar het waarom achter een getoonde reactie van paard én ruiter staan centraal.

Als we Ton vragen naar zijn methodes geeft hij aan dat in principe de voorbereiding altijd hetzelfe is bij een willekeurige oefening. De laatste hulp is pas de definitieve hulp die een reactie teweeg moet brengen. Aangalopperen bij A? Is dan ook op de definitieve hulp aangalopperen bij A en niet dan pas gaan voorbereiden.

Ton Duivenvoorden Working Equitation op de Horman Days 2017

Poep in de bak? Pak een riek!
Hoe leuk is het om op een speelse manier bezig te zijn met oefeningen. Niet saai een definitieve hulp geven bij A om aan te galopperen, maar functionaliteit en humor combineren.
Working Equitation is het antwoord!

Ton ontdekte een aantal jaar geleden deze tak van paardensport. Het principe is super eenvoudig. Op een speelse en functionele manier met je paard om gaan op een basis van vertrouwen en samenwerking.
Als je paard poept in de bak, pak je een riek en ruim je het op, te paard dus! 😀😀
Oefeningen zoals een poortje open maken en sluiten of met een lans een ring steken behoren tot Working Equitation. 

Portugal geld als dé bakermat van de Working Equitation, ook aangeduid al WE. Hier rijden Prix St. Georges ruiters WE wedstrijden als aanvulling op normale trainingen! 
Bekijk onderstaande video van de Portugese specialist Nuno Avelar om een indruk te krijgen van een van de onderdelen van Working Equitation, de speedtrail.



Wij van Equine 500 zijn inmiddels overtuigd, Working Equitation is een mooie tak van de paardensport! Super leuk om te zien en de speedtrail is ook nog eens heel goed te begrijpen voor een leek. Prachtig om zo de paardensport in het zonnetje te mogen zetten! 

Graag bedanken we Ton Duivenvoorden en zijn team heel hartelijk voor de tijd met ons. Hij is duidelijk een gepassioneerd paardenmens en een welverdiende genomineerde voor de Equine 500 van 2017! 😊👌

Uitreiking Nominee Award 2017 Jesse Drent & Eva Roemaat van Showteam Nalanta

Tijdens de Horseman Days, die voor het eerst gehouden werden op Equestrian Centre de Peelbergen, mochten we een "Equine 500 Nominee Award" uitreiken aan niemand minder dan Eva Roemaat & Jesse Drent! Gezamenlijk vormen zij Showteam Nalanta dat tijdens deze Horseman Days een prachtige vrijheidsdressuur show verzorgde. 👍❤🐴

#Equine500 #Top500 #passie #paardenmensen